GALATASARAY

Evet,erkek basketbol takımımız bu maçtan da yenilgiyle ayrıldı. Hemen senaryolar üretmeyelim. Ben inanıyorum ki,geçen yılki gibi bu yılda düzlüğe çıkacağız.Geçen yılki gibi sakatlıklar peşimizi bırakmıyor.Biz geçen yılı,kendimizi örnek alıp,birbirimize destek olup bu yıl da geçen yılı yaşayacağız.
Öncelikle maçtan kısaca konuşacak olursak.maça kopuk başladık,ikinci çeyrek kendimizi bulduk. Bu kısa sürdü,oyunun sonlarından oyundan iyice koptuk.
Fark açılsa bile,rakibimiz durmadı. Kişisel hatalar da oldu bunun yanında.
Macvan oyuna girdiğinde oldukça iyi bir oyun sergiledi.
Carlos ise arkadaşlarından destek alamadı,rakip ona karşı özel ilgi gösterdi;yine de bizim bildiğimiz Carlos'u göremedik.
Gordon iyiydi,kendine düşeni yaptı. Fazlasıyla yaptı,diye biliriz. Çünkü oyunun sonlarına doğru iyice yoruldu. Oyundan alınıp dinlendirilmesi gerekirdi.
Henry ise bir türlü Henry olamadı. Henry bir kendi gibi olsa sayı anlamında sıkıntımız çözülür. Sakatlıktan çıktı,oynadığı süreleri çok da değerlendiremedi. Bu da belki güvensizliğe neden oldu. E bir de oynadıkça açılır. Henry'i ben kişilik olarak da çok seviyorum,oyun olarak da sayılarını özlüyorum. O yüzden ne denli sayı az atmış olsa da,oyun dışındayken içimde sürekli bir ''acaba'' geziyor.
E sakatımız çok. Çok da önemli oyuncular. Bir de bu denli sakat sayısı fazla olunca oyuncularımız da yoruluyor. Değişim olanağımız çok olmuyor.
Böyle durumlarda,Ndong'u çok arıyorum ben. Tek tesellim basketbolu bizde bırakmış olması.
Ergin Hoca da yanlışlar yapmış olabilir. Ancak böyle sıkıntılı bir durumda,bir iki maç yenildik diye ona sırtımızı dönmemeliyiz. Unutulmaması gereken bir şey var: Bu adam geçen yıl da sorunlar yaşadı. Daha doğrusu Galatasaray ailesi olarak yaşadık bu sorunu elbette. Sezon sonunda kim güldü? Biz. Bu sezon sonu mutluluğu ne çok uzun bir süre sonra yaşandı değil mi? Hasret sona ermişti,değil mi?
Hadi Galatasaray ailesi. Yine geçen yılı,belki de daha iyisini yaşayacağız.
Biz Galatasaray'ız. Aslanız,kükreyeceğiz.
Şahlan sen aslanım!